De 1000 km van Zolder - 10 aug 2005

De voorlaatste endurance wedstrijd van het Club MET seizoen is geëindigd met een "overwinning" voor Banzai Racing! Niet dat we eerst over de streep zijn gegaan, ook niet in de klasse 600, we zijn zelfs algemeen "maar" 32e geworden (op 54 gestarte teams). Maar Thybo racing was 33e ... op 0.4 seconden na ons ;-)))))

In de 3 vorige wedstrijden was het niet gelukt maar nu dus wel, en het was een fel bevochten maar eerlijk duel. In de vorige wedstrijd hadden we nog geprobeerd "geheim wapen" Koen De Wever in te zetten maar zelfs dat was mislukt. Aangezien er van die vorige wedstrijd nooit een verslag is geweest misschien eerst even terug naar 25 juli ...

Voor die wedstrijd hadden we Koen De Wever in het team gehaald omdat zijn vaste partner Nico Hautekiet met vakantie was. Toen ik Koen en Sebas ergens in 2001 leerde kennen - en we vaak samen trainden - was Koen de enige die al racete, maar we spraken af dat we ooit eens samen zouden racen. Ik ben in 2002 gestart en Sebas in 2004 en het heeft geduurd tot 25 juli jl vooraleer we eindelijk eens samen gingen racen - het "dream team". Niet echt dus; om een lang verhaal (heel) kort te maken; Sebas gevallen, Koen gevallen, derde laatste plaats. Anticlimax.

Tussen deze wedstrijd en de 1000 km was er ook nog de Summer Challenge; een mix van een sprintwedstrijd en een halve endurance, gespreid over 2 dagen. Voor de 2e dag kon ik geen verlof krijgen dus enkel voor de 1e dag even het verhaal inkorten ... na heel wat getreuzel en een valse start - met dank aan de verkeerde bediening van de lichten - was de race rijkelijk laat gestart na de mededeling dat er bij regen zou worden gestopt met de race. En wat iedereen zag aankomen gebeurde; na nauwelijks 3 ronden begon het te regenen ... waarop de baanposten geel-rood toonden en dus iedereen compleet verward was; doorrijden of niet? Aan start-finish werd toch afgevlagd maar er mocht ook worden verder gereden "vrij rijden". Eigenlijk maakte het allemaal niet veel uit want ik had toch mijn start royaal verprutst. Opnieuw, anticlimax ...

Dit weekend dan ... al een hele tijd geleden had ik sponsors en familie uitgenodigd voor de trainingen van de 1000 km aangezien deze op zondag vielen, maar nadat dit plots een Honda dag was geworden (enkel tussen 17h en 18h was nog voorbehouden voor de Club MET) kon ik niet meer terug en had ik me voor deze Red Zone Day ingeschreven. Mijn rondetijden waren ronduit slecht maar mijn gasten waren blijkbaar toch tevreden, dus mission accomplished. De kwalificatietraining was echter ook een ramp - Sebas had het eerste deel gereden op een halfnatte baan en ik ging de baan op voor nog 15 minuten terwijl de baan opdroogde, de gedroomde kans om in extremis de tijden nog scherper te krijgen, wat zowat alle teams ook gedaan hebben. Behalve wij; de nieuwe band die ik had laten monteren hield geen druk (ttz ventiel was blijkbaar kapot) en daarmee was het ook weeral game over. En door een misverstand met Sebas had ik ook pas vlak voor de training te horen gekregen dat we de 1000 km met 2 piloten zouden rijden ipv 3.

Voor wie er nog aan twijfelde; maandagochtend was mijn humeur "niet opperbest". En het werd niet beter toen ik in elke sessie pas na een half uur aanvaardbare tijden begon te draaien. Het enige lichtpuntje was de aanwezigheid van Katelijne, die ons kwam helpen aan de pitmuur om te zorgen dat we geen tijd zouden verliezen met rijderwissels. En dat is tenminste gelukt! Geen valpartijen in het team, supervlotte wissels, en op één na allemaal lange stints (minstens 40 minuten, vaak langer) wat maakte dat het aantal wissels ook mooi beperkt bleef. Dat zijn de factoren die maakten dat we nog een behoorlijk resultaat hebben neergezet, ondanks de erg matige gemiddelde rondetijden van ondergetekende. (Gelukkig reed Sebas veel regelmatiger en ronduit beter ...) Eerlijk gezegd rekende ik zelfs niet meer op een duel met Thybo racing, ook al niet omdat zij James Dheedene als derde piloot/regenspecialist bij de hand hadden. Maar net dat "voordeel" heeft uiteindelijk in hun nadeel gespeeld! Minstens 4 keer is het beginnen regenen om na 5 minuten al te stoppen zodat de baan eigenlijk erg snel terug opdroogde. Waarop de teams die een piloot op regenbanden hadden uitgestuurd een extra wissel aan hun been hadden. Slecht gegokt ... Eerlijk gezegd; als wij een derde piloot hadden gehad hadden we ongetwijfeld net hetzelfde gedaan!

En zo kwam het dat in de loop van de namiddag duidelijk werd dat we tegen Thybo aan het racen waren. Op een goed half uur van het einde moesten beide teams nog 1 wissel doorvoeren. Ik ging de baan op om uit te rijden en voor Thybo ging James de baan op. Voor de wissel hadden we 50 seconden voorsprong maar blijkbaar had Thybo nog vlotter gewisseld dan wij ... ondanks het feit dat ik mijn ritme nu eindelijk toch gevonden had kwam James mij na nauwelijks een kwartier voorbij geremd. En dat was de schop onder mijn kont die ik nodig had! Ik ben hem opnieuw voorbij gegaan en het tempo bleef hoog. 1:50, 1:49 ... plots kon het allemaal wel. Die laatste ronden waren echt spannend; ik wist dat James vlak achter mij zat en dat elke fout ons op dit punt de race kon kosten. Maar ik heb het uitgehouden, mijn excuses aan de piloten die al bijna aan het uitbollen waren en die ik nogal bruusk en nipt voorbij ben gegaan :-) Het duel met James was voor mij het hoogtepunt van de race en zelfs van het (voor de rest al te matige) seizoen. Thanks!

Er waren heel wat valpartijen, één keer zelfs een massale op de tweede heuvel (en erachter!, maar met alle Chinezen, geen 2 keer met den deze) maar uiteindelijk bleek toch niemand al te zwaar gewond. Koen De Wever is nog eens gevallen (what's new ;-) maar samen met Nico heeft hij toch een derde plaats behaald in de 600cc klasse! Nogmaals enorm bedankt Katelijne en Linda voor al de hulp ... en James voor de motivatie; juist wanneer het telt!


[ terug naar nieuwsitems ]